"neyaptın sen" dedi o ses
korku içimde dolanan bir bilinmezlik
neye doydum , kaçtığım ne idi
elveda dedim sana evet
aslında kal dedim her kadın gibi

gitmeni istemedim
ama gitmelisin!
seni öyle çok özleyeceğimi de bilmelisin
çekip gittiğin yerler sıcak buzdan
kaleleri dar yollardan ibaret
yine de çekip gitme sen
git dedim! aslında gel diyecektim
git derken gel dediğimi bil istedim
bu gidişine sabrım yok bil istedim
gidişinde aşkla dol ve gel istedim
bilmen gereken tek şey
adın dilimde.. seni çok özledim..

taraf olmanın en mahçup tarafsızlığı
ergen telaşıyla kendimize verdiğimiz sözler

çıkma karşıma ey aşk
elveda demenin ağırlığı bende!
benim anlamamdan daha daha yavaş,
hangi korkum ateş oldu bende
sözlerin en çekingen hali düştü dillere...
"aşk olmayacak..."

alev alev yanacak içimde tarafgir tavrım
en özlediğim hallerin
şimdi en uzağımda durması lazım...
yoksa ben yanamam
yandıkça bu olamamış parıltı,
bu gözlerde duran boşluk
olan bitenden daha mahcup...
yoksa ben aşık olamam
ey kalbi inceliklerde boğulan adam...
çekil en ön saftan
en suni telaştan
yoksa ben sende aşkla duramam...

biz çocuktuk o zamanlar,kimsenin bilmediği kadar büyüktük aslında
gözlerimizde hapsolmuş özgürlüğümüz, şarkılarda uçuşurdu
farkında değildik ekmekle suyun zorluğunun
gece ile ile gündüzün uyumunun
ve adı aşk olan sevdalarda boğulmanın zorluğunun

çocuktuk oysa umutlarımız gerçekti
gerçekler umutlarımızın gölgesi
sevgi kadar yalnızdık en çok
ellerimiz tutuştukça hasret yol olurdu
kalplerimiz gün ışığından şeffaf sevdalarda dururdu

kaç gece geçti büyüdük
kaç gece yıldızların uzak evlerde ki lambalar olmadığını anlayalı beri
kaç umut söndü kalbimizde
kaç gündüz ekmek ve su için koştuk
kaç baharı savdık içimizden kaç yazın sonu kış oldu kaldı

ilk okuduğum şiir...papatya
çocuk dünyamın güzellikleri.
sonra o saf kalplerimizin ilk çarpınışı
sonra önümüzde ki duvarlar
sonra en uzaktakini düşlemeye başladığımızda
artık çocukluğumuz gitti kenardan...

şimdi her duygun dünden armagan sanki
bir sen gelmedin en uzaktaki.
en uzakların en bilinmezi...
adına aşk dedik.. bir zamanlar
aşk adında ki sevdalara daldık
gözlerimizde korku yüreklerimizde bir titrek can sıkıntısı
şimdi büyüdük....