çokça zaman önceydi
küçük savunmasız bir yürek
titrek ve ürkmüş,
konuşulan dilleri bilmiş.
ne ecele yenik düştü
nede geleceğe
derinden beklediği bir hal vardı
yaptıklarının farkındaydı,
hayatı salı vermişti yokuş aşağı
çektikce bitmiyordu çile
ve hayat altın kasede ödüller vermiyordu
anladı!!
gözleri yorgun bir münasip acıyla...
hayatı hep yaşamakta vardı
gösterişli yaşamlar
şakayık şarkılar
salonlar
hayatında hiç olmadı
istediği bir rahat nefes
huzura gömülü bir de ömür belki
ne çok şeydi bilmeden istediği
huzur öyle her yerde yoktu
nice servetlerin durduğu
o kapılara uğramamıştı.
ama ama ama ama ama
vazifeden şartlardan sebep
bu saçma hayatı öylece yordu...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder