bu teklik başka
en eşkıya benlerin ölümünden sonra doğan.
gitsin mi benden bilmem?
git diyince gidilir mi?
kaldığı yer "çamurlaşmış"
ruhumdaki kopuş
aşklardan yüz çeviriş
geceye boyun eğiş
sessizce ölümün pençesinde oluş belki
içimdeki tekliğin tek suçlusu
ruhun kanayan aynası.
eceli kendinden tekmil
gecesi kendinden öte
sustukça dallarından su çekilen,
rüzgarlara boyun eğen,
topraktan sökülen
ömür ağacım!!!
atacak mısın acıları yaprak yapıp?
komşu bahçelerde gülümseyecek misin bahara?
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder