gecenin bu saatinde düşüyorsun karanlığıma
ne geçit vermeyen bir yokluk bu
saplanıp kalıyorum, gözlerinde
gözlerimi gördüğüm güne.
son buluşmanın efkarı,hangi ateşle kül olur.
geçmiş, sayfa sayfa içinden açılan tuzak
başlıyorum saymaya, okumaya, yazmaya
her şey sen oluyor,
bense gecenin siyahında bir gölge
yüreğimin ince sızısı.
korkuyorum, korkmaktan korkmayı sevmeyerek
zorladığım tüm kapılar kapalı.
durduğum yer ne bir eşik, ne de bir geçit,
zaman hem akıyor,hemde hep aynı yerde.
sensizlik yüreğimi dağlayalı beri
ne yürüyor ne de duruyorum.
etrafımda dönen benim.
giderek yokluğuna bürünüyor tüm renkler
bense gecenin içinde bir gölge...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder