Vava
senin adın bu
nerden çıktı bilmem,
sana Vava diyeceğim.
seni ilk gördüğümde
gecenin ayazında soğumuş ellerinle
küçük dünyada kaybolmuştun.
korkmuyorum diyen sesin kulaklarda mı?
hayatı tek başına omuzlayamayan acıların
kalabalıklarda ki kederli yalnızlığın.
yoksun, hiç olmadın.
kayıp ülkelerin kahramanı.
yorulmuş ellerimde kanaviçe
nakış nakış yollarını
işliyorum kaderime
koştun mu? nefesin derin,
bakışların kaçamak Vava
sözlerinde uzaklaşmış anlamlar.
aşk kapıdan geçti,
sözlerinde seher vakti yalnızlığı
ellerin üşümüştü
mavi bir bakış kaldı bende
ruhundan esen bir de o ilk anlam
meleklere emanet ettiğimiz aşk
ve sen Vava
kendini alıp kuşluk vaktini görmeden daha
ikindi kahvelerini içmeden
bahar gölgelerinde
öylece gittin...
akşamın en uzak gün batımında...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder